Γεννήθηκε το 1951 στη Σρι Λάνκα και μαθήτευσε ως μοναχός στο ναό του χωριού του το 1963. Το 1964 βρέθηκε στο ναό της πόλης Veyangoda, από όπου έφυγε για να σπουδάσει στην Prajnadeepa Pirivena (σχολή για μοναχούς), όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του πριν μεταφερθεί στο Sri Lanka Vidyalaya του Κολόμπο για ανώτερες σπουδές. Το 1971 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Kelaniya όπου σπούδασε Δυτική και Ανατολική Φιλοσοφία.

Έχει δημοσιεύσει δύο ανθολογίες ποίησης ενώ έχει μεταφράσει και συγγράψει περισσότερα από 30 βιβλία. Έχει μεταφράσει δύο βιβλία από τη γλώσσα Σινχάλα. Το ένα είναι ένα γνωστό και δημοφιλές μυθιστόρημα με τίτλο “Viragaya” που εξιστορεί το βουδιστικό τρόπο ζωής στη Σρι Λάνκα και το πώς ένα άτομο σταδιακά απαρνιέται τους πόθους της ζωής του. Το δεύτερο είναι το “Et Siddhartha devint Bouddha”, μια ολοκληρωμένη βιογραφία του Βούδα σε μορφή μυθιστορήματος, βασισμένη όμως σε γραφές.

Προχώρησε σε διδακτορικές σπουδές στην Κοινωνιολογία στο Παρίσι και υπέβαλε την πρότασή του για διδακτορική διατριβή με τίτλο “ Problème ethnique du Sri Lanka et le moine bouddhiste” (“Το εθνικό ζήτημα της Σρι Λάνκα και ο Βουδιστής μοναχός”). Αν και η πρότασή του έγινε δεκτή, αργότερα εγκατέλειψε τις σπουδές του και πήγε σε διάφορα κέντρα διαλογισμού σε δάση στη Γαλλίας και σε άλλα μέρη. Ασχολήθηκε με το διαλογισμό υπό την καθοδήγηση ενός από τους σπουδαιότερους δασκάλους διαλογισμού, τον Σεβάσμιο Thich Nhat Hanh. Παρόλο που παρουσιάζεται ως μοναχός Ζεν, οι περισσότερες σημαντικές ερμηνείες του αφορούν τους λόγους της Theravada, όπως οι Maha Satipatthana, Anapanasati, Sabbeka Ratta κ.λπ. Ο Bhante Pannawansa πιστεύει ότι η καλύτερη ερμηνεία της Maha Satipatthana είναι αυτή που γράφτηκε από τον Σεβάσμιο Thich Nhat Hanh.

Ο Bhante Pannawansa άρχισε να ταξιδεύει και έγινε περιπλανώμενος μοναχός, παραιτούμενος από τα καθήκοντά του ως επικεφαλής 3 ναών, ενός στο Παρίσι και δύο στη Σρι Λάνκα. Δίδασκε διαλογισμό σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, όπου δίδαξε στο Βουδιστικό Βιχάρα της Ουάσιγκτον για περίπου 8 χρόνια.